Israël Theologische Vragen

Er zijn twee vragen die vaak gesteld worden over de Israël opdracht:

• Naar wie verwijst de bijbel wanneer het “gans Israël” gebruikt?
• Wat betekent het vers “niet allen…zijn Israël”?

Naar wie verwijst Paulus wanneer hij het vers “gans Israël” gebruikt (Romeinen 11:26)?

Er zijn slechts een aantal mogelijkheden. Ten eerste, “gans Israël” betekent volgens sommigen elke Jood die ooit geleefd heeft. De logica hiervan is dat Gods verbond eeuwig is en gemaakt is met etnische Joden en Zijn belofte om de natie Israël in een plaats van geestelijke opwekking te brengen is onvoorwaardelijk. Daarom is het elke Jood gegeven om gered te worden op basis van het verbond van God.

Ten tweede zijn er mensen die zeggen dat “gans Israël” verwijst naar een specifieke periode in de eindtijd net voor de Wederkomst en dat het verwijst naar elke Jood die op dat moment leeft.

En ten derde zijn er mensen die zeggen dat “gans Israël” verwijst naar een specifieke groep Joden die bestaan uit een gelovig overschot en hoewel dit een aanzienlijk aantal Joden zal zijn die leven wanneer de Heer terugkomt, … is het niet zonder uitzondering “elke” Jood die leeft in de tijd van de wederkomst. Ik geloof dat het antwoord op de tweede vraag het eerste zal helpen beantwoorden.

Wat betekent het vers “niet allen…zijn Israël” (Romeinen 9:6) echt?

Het probleem wat we in eerste instantie tegenkomen met de naam “Israël” is dat het een multidimensionale term is. Dat betekent dat Israël: (1) Een geografisch gebied is (2) Een apart etnische groep is en (3) Een geestelijke entiteit bestaande uit twee aparte groepen; namelijk gelovigen en niet-gelovigen. Om het nog ingewikkelder te maken bestaat de gelovige groep uit gelovige Joden en niet-joodse gelovigen, vandaar “niet allen…zijn Israël”. Dus, er zijn etnische Joden die God diskwalificeert wanneer het erop aan komt om geïdentificeerd te worden als echte Israëli. Dit zijn duidelijk niet-gelovige Joden.

Dit neemt in werkelijkheid niks weg of vermindert in geen geval Gods unieke roeping en beloften die specifiek gegeven zijn aan etnische Joden die in een geografische regio wonen wat Israël genoemd wordt. (NB: dit is natuurlijk ook van toepassing op en sluit Joden die ergens anders wonen ook in.) De beloften die God aan Abraham en zijn nageslacht heeft gegeven zijn specifiek, hoewel niet exclusief, aan de Joden (directe nakomelingen van Abraham) gegeven. God heeft ook de specifieke beloften die gegeven zijn aan een geografisch gebied in het Midden-Oosten, genaamd Israël, ingesloten. Zijn beloften zijn altijd gericht op zowel de mensen als het land. Wees je ervan bewust dat Israël nooit haar Godgegeven erfenis volledig bezet heeft en dat pas zal doen in het volgende tijdperk. In de media wordt genoemd dat Israël Arabisch land bezet heeft, maar vanuit de bijbel is de waarheid dat Arabieren op dit moment een groot gedeelte van Israëls rechtmatige erfenis bezetten. Dit is even voor de duidelijkheid.

à Ik geloof dat een gedeelte van “gans Israël” dat nauwelijks aangesproken wordt, niet-joods gelovigen zijn die in de genade van God zijn geweest, geroepen en apart gezet om hen te verenigen met de Joden op een extreme wijze en daardoor door God erkend worden als Joods, in de volledige betekenis van het woord. De term in het Oude Testament is “vreemdeling” en dit zijn niet-joden die zich bij Israël gevoegd hebben (bijv. Ruth) en volledig burgerschap hebben gekregen. Deze individuen voelen zich geleid om de Feesten, Sabbatten en andere Joodse gebruiken te vieren. Deze roeping is op grote schaal verkeerd begrepen en heeft veel verwarring en ontwrichting veroorzaakt in het Lichaam van Yeshua. Ik geloof dat dit een legitieme roeping is die erkend moet worden en begrepen. Voor de duidelijkheid – ik ben er niet één van. Ik ben graag een “observerende” niet-jood. Met “observerend” bedoel ik een kaartdrager van de Handelingen 15 club.

Ik geloof dat “gans Israël” (Romeinen 11:26) een specifieke term is en in deze context wordt het toegepast op Joden die geloven voor de Wederkomst van Jezus. Echter, in de algemene zin moeten we er ons van bewust zijn dat in “gans Israël” een groep niet-joden is, we kijken zo naar Romeinen 9:6 en Galaten 6:16. Het scenario van Ezechiël 20 suggereert dat niet alle Joden zullen geloven en Yeshua als hun Messias aannemen. Sommige Joden zullen doorgaan met het ontkennen van Hem en worden gelabeld als “rebels” en zullen een verbod krijgen om het land Israël in te gaan. Niet zeker of hun uiteindelijke lot “de Zee van Vuur” is of dat ze verbannen worden buiten Israël, maar toegestaan zijn om te leven tijdens het Duizendjarig Rijk.

Het gevaar: Om niet-joden onder de banier van Israël te scharen is een beetje lastig en kan voor sommigen in eerste instantie lijken op een statement die de Vervangingstheologie ondersteunt. Echter, anders dan Vervangingstheologie dat probeert om alle verbonden en beloften te verplaatsen en in sommige gevallen, eeuwig naar Israël; waar ik naar verwijs zijn de beloften die een duidelijk statement maken dat de niet-joden nu “ingeënt” zijn en “geadopteerd” zijn in de familie van geloof met Abraham en zijn natuurlijke nakomelingen.

Waar we het missen:

1. We zijn niet geroepen om te vervangen, maar God, in Zijn grote genade heeft een deur geopend van “geloof” voor zij die in de Zoon geloven en wij zijn geadopteerd voor dingen die eerst alleen voor de Joden waren
2. Hun afwijzing van God, Zijn verbond en hun Messias hebben niks gedaan om Gods originele plan te veranderen. Sterker nog, Hij zag het aankomen en ging tot het uiterste (het kruis) om een groep mensen te promoten (voornamelijk niet-joden) die zouden vasten, bidden en Zijn mensen tot jaloezie zouden lokken om de beweringen van Christus te heroverwegen. Hun bestemming in God is geweldig.
3. De verbonden en beloften die God met etnisch Israël gemaakt heeft en hun land zijn zeker nog intact. Niks is toegevoegd of weggehaald.
4. Echter, Zijn beloften aan de Joden moeten toegeëigend worden en geloofd, door geloof. Waar het zijn van een echte Jood afhankelijk is van biologische aard en DNA, ben je een ware zoon van Abraham door het geloven van de beloften en verbonden en door het ontvangen van de Joodse Messias. Zonder geloof in de Messias is genealogie niks waard wanneer het komt bij redding.
5. De niet-joodse kerk is gewaarschuwd (Romeinen 11) om niet de unieke rol die God aan de Joden gegeven heeft in de geschiedenis te spiritualiseren. Deze rol is nooit aan anderen gegeven en zal ook in de volgende eeuw nog staan. Hun plaats in het plan van God is om hoog in aanzien te staan en gesteund te worden, omdat het de passie van Gods hart is.
6. Waarachtige liefde hebben voor God en tegelijkertijd ook minachtend zijn naar Zijn volk is een oxymoron.

Conclusie: Naar wie verwees God toen Hij de term “gans Israël” gebruikte in de context van de eindtijd redding in Romeinen 11:26?

1. “Gans Israël” betekent niet, en dat geloof ik, elke Jood die leeft in de tijd wanneer Jezus terugkomt. Ik denk dat we voorzichtig moeten zijn met het geven van die indruk in het licht van Ezechiël 20. Ik geloof dat “Gans Israël” verwijst naar elke Jood die oprecht gelooft in de Messias, wat de meeste Joden zullen doen in de eindtijd. Als we één woord zouden toevoegen zou het dit vers een stuk duidelijker maken. Dat woord zou “gelovend” of “geestelijk” zijn. Met andere woorden, ik geloof dat de gedachte die Paulus wil overbrengen is dat “geheel gelovend Israël” of “geheel geestelijk Israël” gered zal zijn. Het is het equivalent van “Elke oprechte gelovige zal gered worden”. Ik zal wat kracht hieraan toevoegen door te zeggen dat Zacharias 12:10; Ezechiël 37; Romeinen 11:26 en verscheidene andere tekstgedeelten verwijzen naar een gezamenlijke opwekking. Ik blijf echter handhaven dat hoewel dit over de meeste Joden gaat die dan leven, niet elke Jood zich zal overgeven aan die openbaring, maar de meeste zullen dat zeker doen. Ik voel me er gewoon niet gemakkelijk bij om onvoorwaardelijk te verklaren dat elke overlevende Jood zich met zijn gehele hart naar Yeshua zal keren om Hem te volgen. Ik zou maar al te blij zijn om het helemaal mis te hebben op dit gebied.
   
   
2. De reden dat Paulus zei: “Want niet allen, die van Israël afstammen, zijn Israël,
   en zij zijn ook niet allen kinderen, omdat zij nageslacht van Abraham zijn, maar: Door Isaak zal men van nageslacht van u spreken” was omdat er een criteria is die onderscheiden wordt om geheel geïdentificeerd te worden met het echte Israël, geestelijke Israël, gelovend Israël, Een Nieuwe Mens, het lichaam van Yeshua, het “Israël van God” of welke term we er ook aan willen geven. De waarheid is dat er altijd al gelovige en niet-gelovige Joden zijn geweest. Elke generatie heeft een mix van beiden gehad. Er is een geestelijke component gesloten aan de naam Israël en niet-joden worden zeker opgenomen in die titel, maar het moet duidelijk zijn wanneer we die term gebruiken waar we het over hebben. De naam Israël wordt meer dan 2200 keer in de Bijbel gebruikt en alle keren, behalve twee van die verwijzingen, vanuit mijn studies, spreken specifiek over etnisch Israël of de Joden. Dit is een extreem moeilijk concept om te grijpen voor de meeste gelovigen.